woman-g58256bdc0_1280.jpg

Levend verlies – Leven met chronische rouw

Dit blog is geschreven door Marleen Gondelach.

Levend verlies, heb je daar wel eens van gehoord? Jijzelf, je kind of je partner heeft een lichamelijke of geestelijke beperking en kan bepaalde dingen niet (meer). Dit kan al vanaf je geboorte aanwezig zijn, of de beperking is pas later in je leven gekomen. Hoe dan ook, bij beide is er sprake van levend verlies: een vorm van chronische rouw over iets dat er wél is, in plaats van niet.

‘Het onder ogen zien van de werkelijkheid dat deze vorm van rouw blijvend is, is de weg naar bevrijding.’

Podcast Manu Keirse

De eerste keer dat ik hoorde over levend verlies, was 1,5 jaar geleden in een podcast van Manu Keirse, rouwdeskundige. Die man begreep waar ik mee worstelde als ouder van een kind met autisme. De tranen liepen over mijn wangen en nog steeds, als ik het even lastig heb, helpt het me om de podcast te luisteren.

Ik accepteer mijn kind zoals hij is, maar het verwerkt hebben van het feit dat hij autisme heeft, is iets anders. Ik ben regelmatig echt nog wel boos en verdrietig over de lastige kanten ervan. Geef ik mijzelf een standje en zeg tegen mijzelf: ‘Hallo hé, je weet dat nu al zo lang, accepteer het nou maar gewoon.’ Ik voel me schuldig, dat het nog steeds zo voelt, na al die jaren. Manu Keirse haalt die schaamte eraf. Want: ‘Deze vorm van verlies, is blijvend. Want hoe kan je iets echt verwerken, als het er elke dag is?’ zegt hij.

Ik wil jou, als je te maken hebt met levend verlies, bekend maken met het feit dat dit bestaat. Het kan je de erkenning en de rust geven, die je wellicht zoekt. Ook wil ik omstanders (werkgevers, naasten, hulpverleners, coaches etc.) vragen om oog te hebben voor mensen die te maken hebben met levend verlies.

 

Verschillende soorten rouw

Manu Keirse legt uit dat er verschillende vormen van rouw zijn. Bij een plotseling verlies is de rouw er vanuit het niets en is heel intens. De intensiteit neemt uiteindelijk in de loop van de tijd steeds ietsje verder af. Bij chronische rouw, zoals bij levend verlies, neemt de intensiteit van het verdriet met de tijd vaak steeds iets verder toe. Bijvoorbeeld bij de beperking van een kind, zoals autisme, kunnen de zorgen om de toekomst gaan toenemen met verloop van de tijd.

Ook geeft hij aan dat je bij chronische rouw nooit weet wanneer de rouw zomaar ineens weer kan toeslaan. Ook als je denkt dat je iets al verwerkt hebt, kan je je op die momenten niet voorbereiden. Bijvoorbeeld als je zelf geen kinderen kunt krijgen en je op een kraambezoek zit bij iemand anders en je verdriet vol toeslaat, ook al is het 15 jaar later. Of als je van de buurvrouw hoort hoe heerlijk hun kinderen het voetbalkamp hebben gevonden, terwijl jouw kinderen niet mee zouden kunnen.

 

Levend verlies is blijvend

Het onder ogen zien van de werkelijkheid dat deze vorm van rouw blijvend is, is de weg naar bevrijding. Onder ogen zien dat als je volschiet op een onbewaakt moment, dat dat erbij hoort en helemaal oké is. Dat de mensen om je heen onder ogen zien dat deze levenslange rouw erbij hoort en daar ruimte voor willen maken. Het helpt je, dat die mensen en hulpverleners dicht om je heen, ook kennis van en begrip hebben voor deze vorm van rouw.

 

Acceptatie

Ik rouw soms om ons gezin met autisme. Zo was ik de afgelopen zomervakantie een week aan boord bij mijn vriend en zijn kinderen. Dat het zo gemoedelijk was met elkaar in zo’n kleine ruimte, hakte er bij mij behoorlijk in na 3 weken aanpoten met mijn kinderen. Ik heb zóveel gehuild, van die confrontatie. Door mijn tranen heen zei ik tegen mijn vriend: ‘Ik gun het je zo en ik vind het zo stom dat ik er steeds om moet huilen, terwijl het juist zo mooi is. Maar het maakt me nu ineens zo pijnlijk duidelijk hoe hard het werken is bij ons thuis en hoe het ook had kunnen zijn.’ Hij gaf mij alle ruimte om dit allemaal te mogen voelen.

Zo geef ik mijzelf toestemming om soms even boos en verdrietig te zijn. En kies ik ervoor om deze emoties te durven delen. Moeilijk? Ja. Nodig? Ja. Het geeft me een enorme rust. Want hoe eerder ik die emoties toesta van mijzelf en mij hier ook niet meer schuldig over voel, hoe sneller ik ook weer naar het positieve kan kijken.

De podcast waar ik in dit artikel naar verwijs is vooral gericht op ouders van kinderen met een beperking. In deze YouTube-video geeft Manu Keirse meer specifieke uitleg over het omgaan met levend verlies als je daar als volwassene zelf mee te maken hebt.

 

KOEKIE Autisme Poster en uitdeel kaarten voor meer kennis en begrip voor autisme! Om op te hangen op scholen, thuis, bij verenigingen, in wachtkamers of uit te delen aan vrienden en familie

Klik hier voor meer info!

 

WhatsApp Coaching voor persoonlijke vragen!

Heb je na het lezen van de informatie op de website nog een persoonlijke vraag? Ik (Jonneke Koekhoven) maak graag tijd om samen dieper in te gaan op een situatie. Kijk voor meer informatie op de pagina over WhatsApp Coaching!

KOEKIE Autisme BegeleidingLevend verlies – Leven met chronische rouw

Join the conversation

* Checkbox GDPR is verplicht

*

Ik ga akkoord met het privacybeleid van KOEKIE Autisme Begeleiding