FB_IMG_1570283788995-2.jpg

Onze zoon met autisme zit op voetbal

Moeder Nicole (46), vader Ton (49) en zoon Roy (11) vormen samen een gezin. Roy heeft autisme, wat in 2016 werd gediagnosticeerd. Roy zit op voetbal.

‘Hij reageert nou eenmaal anders dan wij, dus daag hem niet uit. Hij is ons teammaatje en onze beste verdediger.’

De ouders van Roy wisten al langere tijd dat er iets speelde bij Roy en waren opgelucht toen eindelijk de diagnose autisme binnen kwam. Een typische dag bij Nicole haar gezin thuis ziet er als volgt uit: het gezin staat op, eet gezamenlijk, Roy neemt zijn medicatie en gaat daarna naar school. Na school gaat Roy naar de BSO of komt naar huis om even rustig bij te komen. Na een uur bijkomen gaat hij spelen of gamen tot etenstijd, dan is er rust tot 20.30 uur en dan naar bed.   

 

Genieten en uitdagingen

Nicole en Ton genieten van alles bij Roy. De grootste uitdaging is om geduld te bewaren als het soms langer duurt voordat Roy iets doet én om hem weer rustig te krijgen na een boze bui.

De omgeving heeft soms geen begrip voor Roy, maar Nicole geeft aan: ‘Als ik rustig uitleg hoe je Roy moet benaderen en waarom hij soms zo doet, dan snappen ze het wel. En soms als mensen echt geïnteresseerd zijn, dan laat ik Roy zijn eigen gemaakte ‘gebruiksaanwijzing’ lezen. In deze gebruiksaanwijzing staat hoe je het beste met Roy kunt omgaan.’

 

Autisme en teamsport

Roy zit op voetbal, in een regulier team. Hij geniet hier enorm van en gaat met plezier. Het wordt lastig als anderen zich niet aan de regels van het voetbal houden en de andere partij hem aan het uitdagen is. Hij vindt het dan lastig om zijn kalmte te bewaren en erboven te staan. Zijn teammaatjes en de trainer nemen Roy zoals hij is; ze weten niet beter. Het mooiste moment met voetbal was dat er een keer iets gebeurde en Roy zijn teammaatjes tegen het andere team zeiden: ‘Hij reageert nou eenmaal anders dan wij, dus daag hem niet uit. Hij is ons teammaatje en onze beste verdediger.’

Nicole: ‘Ik stuur altijd bij het nieuwe voetbalseizoen als er nieuwe trainers zijn een app over Roy met hoe de trainer kan reageren. Ik laat ook altijd Roy zijn gebruiksaanwijzing lezen. De huidige trainer gaat er super mee om, is rustig en legt zonder problemen meermalen dingen uit. Hij neemt Roy ook apart en legt alles goed uit met duidelijke voorbeelden.

De gebruiksaanwijzing maakte Roy zelf samen met de Banjaard, een traject dat vanuit de BSO werd opgestart. Daar leerden Nicole en Ton ook hoe je Roy het beste kunt benaderen en dat zijn informatieverwerking langer duurt, dus je niet te veel achter elkaar moet zeggen.

 

Het aanleren van belangrijke vaardigheden

Roy leert belangrijke vaardigheden bij voetbal: samen spelen, ergens boven leren staan, soms ook geduld. Nicole geeft nog als tip mee om dit artikel te lezen over teamsporten en autisme: Autisme en teamsport gaan wel goed samen.

KOEKIE Autisme Poster en uitdeel kaarten voor meer kennis en begrip voor autisme! Om op te hangen op scholen, thuis, bij verenigingen, in wachtkamers of uit te delen aan vrienden en familie

Klik hier voor meer info!

 

WhatsApp Coaching voor persoonlijke vragen!

Heb je na het lezen van de informatie op de website nog een persoonlijke vraag? Ik (Jonneke Koekhoven) maak graag tijd om samen dieper in te gaan op een situatie. Kijk voor meer informatie op de pagina over WhatsApp Coaching!

KOEKIE Autisme BegeleidingOnze zoon met autisme zit op voetbal

1 comment

Join the conversation
  • Boris - 20 juli 2021 reply

    Ik Ben geen Ouder, maar ik heb zelf ook Autisme, ook ik doe aan een teamsport.
    Ik ben deel van een Zwaardkunstvereniging, wat is dat nu precies?
    Een groep die oude technieken vanuit de middeleeuwen bestudeerd en vervolgens in showvorm opvoert voor publiek, bij grote evenementen.
    ook geven we veel kinderen les in de manieren van het zwaard.

    Ik herken mijzelf heel erg in het verhaal van Roy, ook ik heb een eigen gebruiksaanwijzing, en de mensen in mijn groep accepteren mij zoals ik ben.
    Nu ben ik wel al 30 en ben ik lid geworden van deze groep toen ik 19 was, inmiddels ben ik al 11 jaar lid.
    Deze groep heeft mij enorm veel gebracht, je doet iets samen en je hebt het gevoel dat je ergens deel van uitmaakt.
    vertrouwen hebben in je partners is iets wat mij er het beste van is bijgebleven, en daardoor ga je elke keer weer met groot plezier naar de trainingszaal.
    Ik heb van deze groep geleerd dat het niet uitmaakt, “Wat” je hebt, ik word geaccepteerd en ik accepteer de rest voor wie ze zijn.
    ik hoop dat Roy nog lang mag blijven voetballen in dit team, goeie teammaten zijn vrienden voor het leven.
    Groetjes
    Boris

Join the conversation

* Checkbox GDPR is verplicht

*

Ik ga akkoord met het privacybeleid van KOEKIE Autisme Begeleiding